ลาก่อนคุณ Britney , Twitter Spam
ช่วงนี้หลายๆคนในทวิตภพคงจะปวดกะบาลกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อ Britney
เธอมีชื่อเรียกมากมาย เช่น บริทนี่ บริทน่วย(หัว...) บริทนี่อมปู๋ บริทนี่ดูดกล้วย กินไอติม อะไรก็ว่าไป
เธอมักจะ Mention มาถึงคุณ ถึงแม้ว่าจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อนก็ตาม โดยที่เธอจะทักมาแทบจะ 3 เวลาหลังอาหารจนคุณอดปลื้มใจตัวเองไม่ได้ว่ามีผู้หญิงคนนึงสนใจในตัวคุณมากขนาดนี้
และในบางครั้งเธอก็ควงเพื่อนสนิทของเธอที่ชื่อ Hilton มาด้วย
หลายๆคนถึงกับแสดงความชื่นชมถึงผู้หญิงคนนี้ อย่างหาที่เปรียบไม่ได้

Spam ในทวิตเตอร์ปกติแล้วจะเป็น Bot คอย follow เรา ในขณะที่ Spam หลายๆตัวโดนกำจัดไป แต่อีเจ้นี่มาแปลก มันกลับอยู่รอดมานาน อาจจะชมไอ้คนเขียนโปรแกรมว่า มันเมพขริงๆก็ได้ ไม่ยอมเลิกซะที
ทำให้ผมต้องตัดสินใจหาวิธีกำจัดเธอออกไปจากชีวิตเสียที ...
อ่านต่อ >>
RegChula หรือมนุษย์จะพ่ายแพ้ต่อหุ่นยนต์...
ผมเขียนบล็อกเกี่ยวกับระบบลงทะเบียนหลายรอบแล้ว ครั้งนี้เห็นแล้วทนไม่ไหวจริงๆ เลยต้องมาเขียนถึงอีก
ทุกๆครั้งที่เปิดเทอม มักจะมีนิสิตที่ลงทะเบียนไม่ได้ อาจเพราะลงแล้วเด้ง หรือลืมจ่ายตัง หรือเหตุอื่นๆ ทำให้ต้องมาแย่งลงทะเบียนกันตอน 8:00 น. ของวันเปิดเรียน และจะเพิ่ม/ลดวิชาได้จนถึง 2 สัปดาห์หลังจากนั้น
และทุกๆเทอม ระบบลงทะเบียนจะล่มเนื่องจากนิสิตต้องการลงทะเบียนเยอะเกินกว่าที่ server จะรับไหว
เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นอยู่ที่ วิชาต่างๆ มักจะมี section ที่เปิดสอนไม่พอกับความต้องการของนิสิต ทำให้ต้องมาคอยนั่งเฝ้าแย่งกันลงทะเบียนในวิชา/section ที่ชอบ เรียกได้ว่าช่วง 3 วันแรกนับจากเปิดเทอม เครื่องคอมพิวเตอร์ทั้งคณะแทบจะเปิดหน้าลงทะเบียนกันหมดเลยทีเดียว
ทีนี้ด้วยความเบื่อหน่ายที่จะต้องมาคอยเฝ้าดูว่าวิชาที่ตัวเองอยากเรียนมันว่างรึยัง ก็ได้มีคนบางกลุ่ม ประดิษฐ์หุ่นยนต์ขึ้น เพื่อทำการลงทะเบียนโดยเฉพาะ ...

อ่านต่อ >>
ข้อคิดเกี่ยวกับงาน design
วันนี้ดูรายการทีวีซักรายการ คุณอุ้ม สิริยากร ไปสัมภาษณ์ designer ของบริษัท Electrolux ที่ประเทศสวีเดน
ทั้งสองคุยกันเกี่ยวกับงานออกแบบ designer คนนั้นได้ให้แง่คิดบางอย่างไว้
- งานออกแบบ ควรจะทำให้ผู้ใช้มองออกเลยว่า ไอ้นี่คืออะไร
- มีผู้ใช้คนไหนบ้างที่อ่านคู่มือ ? การออกแบบควรทำให้ใช้ง่ายที่สุด
เออ มันก็จริง ของเค้า การที่เราจะหยิบอะไรมาใช้ มีใครเค้าดูคู่มือมั่ง ?
ถ้าหยิบมาใช้ แล้วยังมึนๆ งงๆ สินค้านั้นก็ Fail ไปตั้งแต่ต้นแล้ว เพราะเมื่อผู้ใช้มีประสบการณ์ว่า สินค้านี้ใช้ยากปุ๊บ เค้าก็จะเลิกมองทันที
รายการยังแฝงแนวคิดอีกอย่างไว้ว่า design ต่างๆที่อยู่รอบตัวเรา มันมีอิทธิพลกับชีวิตเรามาก การที่เราได้อยู่ท่ามกลางของสวยๆงามๆ มันทำให้ความคิดของเรามันไปในแนวทางนั้นด้วย
ผมเพิ่มเติมเองนะ เราจะสังเกตได้ว่า คุณจะไม่เคยเห็น graphic designer ใช้ windows theme standard หรือ ใช้คอมแล้วไม่เปลี่ยน wallpaper ...
ฝ่าย Marketing ของ Calpis Lacto อ่านบล็อกผมอยู่รึเปล่า
จากบล็อกเก่าของผมที่พูดถึงน้ำเต้ย อ่านตรงปล.
"ปล.2 ถ้าผมทำการตลาดให้บริษัทนี้ อยากจะลองเอา viral marketing มาเล่นจริงๆ ออก campaign ให้คนถือขวด calpis ดื่ม แล้วถ่ายรูปคู่กับ ad เต้ย แล้วส่งเข้ามาประกวด เพราะตอนนี้รู้สึกว่า presenter น่ารักเกินไป คนเลยอายที่จะซื้อมากิน ถ้า brand นี้ลดภาพลักษณ์ความน่ารักลงมาบ้าง คนส่วนใหญ่น่าจะเข้าถึง น้ำเต้ย ได้มากขึ้น ใครชนะก็ได้ไปเที่ยวกับเต้ยอะไรก็ว่าไป คิดว่า @shellingz คงส่งเป็นคนแรก"
วันนี้มีข้อความมาที่ Facebook ของผม
“เต้ยท้าแข่ง ...แก๊งคาลพิสแลคโตะ”
อ่านต่อ >>
ฝากชีวิตไว้กับ online ไม่ได้จริงๆ
ผมตัดสินใจเริ่มวางแผนชีวิตบน Google Calendar ตั้งแต่ต้นเดือนที่ผ่านมา
จากเดิมที่จะใช้วิธีบันทึกลงบนมือถือโดยใช้ข้อความสั้นๆ แต่ในบางครั้งถ้าเราจะ note อะไรที่ยาวๆ การใช้มือถือก็ไม่สะดวกนัก ผมเลยลองใช้ Google Calendar ดูพบว่ามันทำงานได้ดีทีเดียว ยิ่งใช้ร่วมกับ Feature ของ labs อันนึง คือมันจะแจ้งเตือน upcoming ให้ก็ยิ่งเยี่ยมไปใหญ่
ปัญหาสำคัญอย่างหนึ่งที่ผมพบคือ เราต้องเปิดเวบเพื่อเช็คว่าวันนี้จะต้องทำอะไร ซึ่งก็คงไม่ใช่ปัญหาสำหรับคนที่ online เป็นปกติอย่างผม
แต่พอวันนี้ ผมตื่นขึ้นมา เปิด GMail เพื่อเช็คเมลตามปกติ แล้วก็เปิด Calendar เพื่อจะดูว่าวันนี้ต้องทำอะไรบ้าง, อ่านหนังสือวิชาอะไร ก็พบว่ามันเดี้ยงไปแล้ว
ปล. ข้อความ Error ไม่มีภาษาไทย !
ความจำสั้น
ช่วงนี้กำลังสังเกตตัวเอง
ผมพบว่า ความจำของผมค่อยๆแย่ลงเรื่อยๆทุกที
เมื่อวาน บอกตั้มเนิร์ดเอาชีท com sys มายืมซีรอก
วันต่อมา คิดในใจเล่นๆว่า ตั้มมันจะลืมเอามารึเปล่า พอเจอก็เออ มันไม่ลืมนี่หว่า ถ้าเป็นเราคงลืมเอามาแน่ๆ ก็เลยเอาไปซีรอกทิ้งไว้ที่ร้าน
ตกเย็นก็เลยมาเอาชีท แล้วขึ้นไปที่แลป ไปคุยงานกับเมพฟิ้ง ซึ่งตั้มเนิร์ดก็อยู่บนนั้นแหละ
แต่ผมกลับลืมคืนชีทตั้มเนิร์ดแฮะ รู้สึกตัวว่าลืมตั้มก็กลับไปแล้ว
ตอนเดินกลับหอเลยคิดว่า เราลืม เพราะ ลืมจริงๆ หรือเป็นเพราะเราไม่ได้ใส่ใจ - ให้ความสำคัญกับสิ่งนั้นกันแน่
จะว่าไป ตอนตั้มมันกลับบ้านไป มันก็ลืมว่าต้องเอาชีทจากผมคืน ฮาา
เลยคิดเล่นๆว่า ถ้ามี app สำหรับช่วยทำ CRM ให้กับเราจะเป็นยังไง คิดภาพ
- เราสามารถระลึกได้ ถึงเรื่องราวเกี่ยวกับคนที่เรารู้จักทั้งหมด
- เราจะไม่พลาด อะไรที่เคยรู้แล้ว ไม่ถามซ้ำ แล้วตอบสนองเค้าเหมือนกับว่า เราใส่ใจเค้ามากๆ
- ช่วยจัดการข้อมูลทั้งหมดได้ ไม่ต้องจำลงในหัว แล้วก็ลืมๆๆ
เอ จริงๆแล้วเราต้องการเครื่องช่วยขนาดนี้เลยหรอ
สอบ ไม่จบไม่สิ้น
สอบ สอบ สอบ
มิดเทอมผ่านไปแล้ว ก็ยังต้องมาเก็บตกบรรดา Lab และ skill test ต่างๆอีก
พอผ่านพวกนี้ไป ก็เตรียมตัวเลย เพราะ Quiz มันจะเริ่มกลับมาอีกครั้ง
เวลามีคนถามว่า เรียนหนักรึเปล่า ? ผมมักจะตอบไปว่า ชินแล้วครับ
จริงๆ วิศวะมันเรียนไม่หนักหรอก ไม่เข้าก็ได้ เพราะอาจารย์ไม่เช็คชื่อ แต่มันจะไปหนักเอาตอนจะสอบนี่สิ ถ้าในหัวมันว่างเปล่า ก็ต้องหาวิธีไล่ตามเพื่อนให้ทัน ตอนนี้แหละที่มันหนัก
เนื้อหาที่เรียนมันเยอะ ข้อสอบมันยากมาก ต้องหาวิธีเก็งข้อสอบล่ะ ก็เรามันไม่ใช่เทพ ที่จะทำอะไรได้ทุกอย่างนี่
เทคนิคที่ใช้คือ ดูว่า วิชาไหนข้อสอบออกยังไง
- บางวิชามันต้องใช้ความเข้าใจ ก็ต้องห้ามโดด พยายามเรียน แล้วถามเพื่อนเรื่อยๆ เอาจนกว่าจะหายสงสัย
- บางวิชามันจำ ไม่สิ มันออกข้อสอบมาเพื่อให้จำ เราก็จำเข้าไปสิ เฮ้อออ
- บางวิชามันต้องเข้าใจ แต่ข้อสอบมันออกยากมากๆ การจำก็ช่วยได้ไม่น้อย จำไปสิว่าโจทย์แนวนี้จะเอาวิธีไหนมาแก้
ผมสังเกตดูแล้วพบว่า การเรียนด้านวิชาการในทุกแขนง เราต้องอาศัยการจำก่อน ตอนเด็กๆเราจำได้ ว่า 1+1 ได้ 2 ก่อนที่เราจะเข้าใจมันซะอีก !
พอเราจำได้แล้ว ขั้นต่อมาคือการเอาไปประยุกต์ใช้ จุดนี้แหละสำคัญ
ในเวลาที่เราเรียนเพื่อให้สอบผ่าน (การสอบผ่าน คือ การอยู่รอด)
ถ้าอาจารย์ออกข้อสอบเน้นให้จำ เด็กก็จะจำเข้าไปสอบ
ถ้าอาจารย์ออกข้อสอบประยุกต์มากๆ เด็กก็จะพยายามสุดชีวิตให้เข้าใจ เพื่อให้สอบผ่าน
ผู้ใหญ่หลายคนบ่นว่า เด็กไทยเก่งแต่ท่องจำ
อ่านต่อ >>
เมื่อถึงเวลาต้องอ่าน textbook
ใกล้สอบอีกแล้ว ช่วงเวลาแห่งการ อ่านๆๆๆ ก็มาถึง
การอ่านจะไม่มีปัญหาเลย ถ้าตำรามันเป็นภาษาไทย แต่นี่ต้องมาอ่านๆๆๆ textๆๆๆ การจะปิดคอมไปนั่งอ่าน ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับคนขี้เกียจเปิด dict แบบเล่มอย่างผม ครั้นจะไปพึ่ง talking dict ก็งก ไม่อยากเสียตังซะงั้น ก็เลยต้องนั่งเปิดคอมฯ ใช้ dict longdo บนเวบ firefox มันก็เปิด twitterfox ไว้อีก ดูดเวลาอ่านจริงๆ
เลยคิดอยากจะทำ app ไว้ช่วยในส่วนนี้ แต่ก่อนอื่นขอ list ปัญหาไว้ก่อน
- เวลาพิมพ์ศัพท์ ด้วยการที่เป็นคนความจำสั้น(แต่...) มักจะมีปัญหาพิมพ์ผิดบ่อยๆ เช่น จะหาคำว่า causal พอจำคำแล้วมาพิมพ์ลงไปปรากฎว่ากลายเป็น casual ความหมายเปลี่ยนไปสิ้นเชิง หรือบางทีพิมพ์ผิด
- ด้วยความที่ความจำสั้นอีกนั่นแหละ อ่านมาเจอคำๆนี้แล้ว ซักพัก เจออีกก็ลืมอีก ทั้งๆที่เพิ่งเปิดมาเมื่อกี้นี้เอง
- ผ่านไปสามวัน พลิกหนังสือมาอ่านต่อ ลืมคำนั้นอีกละ ชิท
- คำศัพท์บางคำ ในแต่ละศาสตร์ มีความหมายแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง บางครั้งเราเรียนมา แต่เปิด dict ก็ได้ความหมายที่ไม่ตรง การที่เราจะ define อะไรใหม่เข้าไปมันทำไม่ได้ ต้องนั่งจดเอง
- การที่เป็นคนขี้เกียจ ไม่อยากจำคำยาวๆ เลยใช้วิธีพิมพ์คำคุ้นๆลงไปใน google ให้มัน sugest ให้แล้วค่อยเอาไปเปิด dict ต่อ
อ่านแล้วอย่าเพิ่งตกใจว่ามันมีคนขี้เกียจแบบนี้อยู่บนโลกด้วยหรอ ขอตอบว่ามีครับ
